INTERIORE INVERNAL a Gaetana, mia nonna Ogni volta che ti penso – ma non è esattoscrivere che ti penso, semplicementeconsistinel peccatodi amare la vita – vedo la cucinad’inverno, l’ammattonato a scacchi di graniglia biancae verde, il carrello caricodi broccoli e arance, le foglie generosee scure sporgere all’orlodelle buste, l’aria fredda, la brina sui vetrie il […]
MARY SHELLEY ETA BERE PIANO GARDENA Pianoa gardena zen, armazoia, tapa, sokak zuriak. Mary Shelley aulkian jarrita zegoen palmondo nano baten aurrean, palmondoa beirate baten azpian, beiratea alabastrozko ezkataz apaindurik. Ezkata haiek izan zitezkeen Maryren bular zanpatuak, mihiari ebakitako zatiak, Maryren burmuinaren erdia, Maryren betazpietako zirku-pista. Itsasontziaren atondoan, Mary zurbila pianoa jotzen ari zen hildako […]
ZISNEAREN KANTUA Zenbat balio du gutxi jakin nahi etaezer eskatzen ez duen emakume batek? Esku-ahurrak gora begira ditu,eta zeruak adurra askatzen du, errukior. Hileko odolari, iraganaren akronimo horri,seme nerabearen tristura elkartu zaio. Kantuan ari da zisnea, mezurik sentituenahormonen ilunabarrean. Teilapeetan, amodioak gogaitu eta elikaturiko bizitzak,bodegoi sepia eta berdeak, bakea eta gerra lore artean. Hain da […]
Literatura para Infância e Ideologia (Ensaio)
Literatura para a Infância e Ideologia É habitual nos livros destinados aos mais novos, depararmo-nos com um destinatário expresso, a criança ou o jovem, muitas vezes explicitamente definido pelo poeta ou narrador e outras vê-lo subentendido nas marcas específicas deixadas por inúmeras caraterísticas do texto, onde a adequação linguística, concretizada por vias múltiplas, adivinha um […]
Do tempo Pedes-me que te fale do tempo, indico-te a cadeira de costura baixa da biblioteca e rogo-te que se sentes.É uma cadeira de pernas curtas que outrora serviu para os serões de costura da minha avó. Guardo ainda, na única gaveta, minúscula, um carro de linhas que hesito em usar. Sinto que o facto […]
O almoço O disco do fogão inflamou-se ao rubro sem que ela conseguisse de lá tirar olhos. Conseguiria tirar a mão? Pensou, não tendo coragem para mais. Uma placa negra onde a circunferência vermelha ganha vida. Cobriu-a com a frigideira onde uma colher de manteiga aguardava serena, não sabendo ao que vai, arrancada do pacote […]
HAY ciervos en mi sueñosus ojosguardianes del miedorastrean los bosques extraviadosdentro de mis pupilas hablantodas las lenguasque alguna vez he sabidoy yo los entiendoy me regocijocuando el caos se me hace cosmos desde dónde amar desde un lugar de aire y luzque sólo existe en la memoriadesde una infancia imaginadaque palpita dentro de este sueñocomo […]
EL JARDINERO QUE VUELVE DE LA MUERTE “Nuestra especie ha dejado el Jardín hace mucho tiempo: queda el Jardinero que vuelve de la muerte.” PASCAL QUIGNARD I. Caminas y queda atrás el verde aplastado en cada paso la hierba preparada para soportar el peso de otro cuerpo eres el jardinero que recoge las hojas […]
A poesia catalisadora de Albano Martins
MARTINS, Albano (2017).Pequeno Dicionário Privativoseguido de Um punhado de areia.Porto: Edições Afrontamento. Esta penúltima obra de poesia de Albano Martins (em 2019 foi editado o livro Os dados de Eros, com a chancela da Glaciar), publicada em vida, é constituída por duas secções com um total de 78 páginas: a primeira, Pequeno Dicionário Privativo, com […]
Mientras dure la luz de Dionisia García (Recensão)
MIENTRAS DURE LA LUZ Es difícil hablar de la poesía de Dionisia García sin evitar cierto sobrecogimiento, pues nos encontramos ante una de esas obras que el paso del tiempo ha convertido en clásica. Como lector, intérprete, me siento un poco traidor al intentar comentar su último libro, publicado a los 92 años de edad, […]
Como culpar o vento... (Crónica)
Como culpar o vento… Como culpar o vento pela desordem do cenário se, afinal, fui eu que fechei a janela do tempo?O coração ainda bate desordenadamente quando toco ao de leve nas fotografias que pendurei juntas numa das paredes do velho escritório, em cada uma delas me demoro o suficiente para recordar as carícias inventadas […]
Утренний Арарат окутан дымкой. Каждое утро я проверяювидимость гор — я не видел его уже пару недель. Сегодня я видел кадры из Бучи. Над детской площадкой в Ачапняке ветер треплет красныелоскуты армянского флага. Сегодня я видел кадры из Бучи. Пожилой армянин в Разданском ущелье проливает свет натайну местных тополей. Барев дзес, а что это за […]
SÁBADO À TARDE Duas horas na ponteA ler um poemaDe Gória Fuertes-tenho sempre um poemaQuando há um acidente-Depois de três horasContigo à beira marA explicar-te as ondasNuma língua de areia É a eternidade. TRAVESSA DOS REMOLARES Uma ruaCom este nome:Travessa dos remolaresFaz-me pensar em muitas coisas que viE vivi de braços cruzadosA olhar de longeTraz-me […]
A partida recente de Isabel Aguiar, que deixou muitos dos autores portugueses surpreendidos, leva agora a Revista Oresteia a publicar alguns dos seus inéditos. A Isabel tinha-nos enviado estes textos para serem publicados no Nº6 da Revista, contudo eles chegaram até nós já fora do prazo, pelo que a autora – em mail próprio – […]
SEM MÁSCARA A funda respiração da poesiaalarga os pulmões, abre alamedase faz conceber a liberdade. Não percas no ar o teu poema:respira fundo e depois de fracassaresconfia ao que te cerca o que ficou. IRMÃOS HUMANOS Frères humains qui après nous vivrez(François Villon) Não sei o caminho que leva aos outros,humanos como eu, dormindo lá […]
A presença de Isadora Duncan na poesia de Graça Pires (ensaio)
Isadora(s) Ao contratar o barco [1903], Raymond explicou através de pantomima, e um pouco de grego antigo, que desejava que a nossa viagem, tanto quanto possível, se parecesse com a de Ulisses. (Isadora Duncan, A Minha Vida) Everything must be undone. (Isadora Duncan, “The Dance of the Greeks”; La Danse de l’avenir, p. 50) I […]
Poesia lírica e crítica literária (ensaio)
Insônia Tenho a impressão de que desenvolvemos no Brasil uma espécie de aversão à lírica. João Cabral tem um papel relevante nisso, sem dúvida. Assim como a poesia concreta, cujo significado nunca vai muito além do procedimento. A verdade é que Cabral terminou por ser mais ou menos onipresente, nas últimas décadas. Vi tantas vezes […]